خبر داغ اینه که انگار هوش مصنوعی داره وارد فاز "بازسازی" میشه! شرکت‌ها بعد از یه دوره تب و تاب اولیه برای استفاده از Agentهای هوش مصنوعی، حالا دارن با یه مشکل اساسی روبرو میشن: اعتمادپذیری. ظاهراً فقط قدرت مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) کافی نیست و Agentها تو دنیای واقعی به این سادگی‌ها کار نمی‌کنند.

به گفته پرتی سومال، معاون ارشد مهندسی Temporal Technologies، خیلی از تیم‌ها دارن متوجه میشن که Agentهای هوش مصنوعی برای اینکه درست کار کنن، نیاز به زیرساخت محکم‌تری دارن. جریان‌های کاری طولانی‌مدت باید بتونن در برابر خرابی‌ها مقاومت کنن، وضعیت خودشون رو حفظ کنن، از اشتباهات جون سالم به در ببرن، هزینه‌های استنتاج رو مدیریت کنن و با APIها و سیستم‌های مختلف هماهنگ بشن. به عبارتی، دیگه وقتشه که معماری Agentها رو بر اساس ارکستراسیون گردش کار، قابلیت مشاهده، حکمرانی و بازیابی از خرابی‌ها بازطراحی کنیم.

خانم سومال در یه مثال جالب گفتن که خیلی از مشتری‌ها الان دارن نسخه 2.0 Agentها رو می‌سازن! چون تو نسخه اول فقط به سرعت فکر کردن و زیرساخت رو جدی نگرفتن. نتیجه‌اش هم این شده که سیستم‌ها مدام خراب میشن و دوباره مجبورن از اول شروع کنن.

تحلیل و بررسی: به نظر می‌رسه که شرکت‌ها کم‌کم دارن به این نتیجه می‌رسن که هوش مصنوعی فقط یه مدل نیست، بلکه یه سیستم پیچیده‌ است که نیاز به معماری و زیرساخت مناسب داره. تمرکز از صرفا قدرت LLM به قابلیت اطمینان و مدیریت گردش کار منتقل شده. انتظار می‌رود شرکت‌هایی که این موضوع را جدی بگیرند، در بلندمدت از رقبای خود پیشی بگیرند.

منبع: VentureBeat (مشاهده متن اصلی)