در دنیای فناوری، هر بار که تهدید جدیدی ظهور میکند، معمولا یک کنترل جدید به سیستم‌های امنیت اضافه می‌شود و در این بین، استفاده کاربرها از این سیستم‌ها دشوار تر می‌شود. اکثر مواقع، مشکل از اینجاست که مسیر ایمن به نظر سخت‌تر از مسیر ناایمن می‌رسد. حالا در عصر هوش مصنوعی، این درس اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

هوش مصنوعی سطح جدیدی از خطرات را به وجود می‌آورد و به همین دلیل، ساده‌سازی امنیت از اهمیت بیشتری برخوردار است. در مواردی که فیلترهای امنیتی نیاز به تلاش یا نارضایتی دارند، افراد به دنبال راه‌حل‌های دور زدن خواهند بود. بنابراین، باید تلاش کرد که مسیر ایمن را به آسان‌ترین گزینه تبدیل کرد.

برای مثال در سیستم‌های هوش مصنوعی، دسترسی‌های کاربرکم‌کم افزایش پیدا می‌کند و این می‌تواند به خلق یک سطح خطر وسیع منجر شود. به جای انتظار برای تأیید هر اقدام، بهتر است که بتوانید دسترسی‌ها را کاملا متناسب با وظیفه تنظیم کنید و بعد از انجام کار، آنها را غیرفعال کنید. در واقع، امنیت باید بخشی از معماری سیستم‌ها باشد تا خود به خود قابل پیگیری باشد.

تحلیل و بررسی: عصر هوش مصنوعی به سرعت در حال تغییر روش‌های امنیتی است. با کاهش زمان بین نمایش آسیب‌پذیری و بهره‌برداری از آن، شرکت‌ها باید بر روی ساختار امنیتی ساده و کارا تمرکز کنند. تمرکز بر روی مدلسازی صحیح دسترسی کاربران می‌تواند به کاهش خطرات کمک کند.

منبع: VentureBeat (مشاهده متن اصلی)