منتظر ایده‌های بدیع یا پیچش‌های داستانی غافل‌گیرکننده در فیلم جدید "روز افشاگری" نباشید. این اثر، فرمول‌های آشنایی را که بارها در ژانر علمی-تخیلی دیده‌ایم، بدون اضافه کردن لایه مفهومی تازه‌ای تکرار می‌کند. با این حال، نمی‌توان منکر این شد که تماشای دستمایه شدن همین فرمول‌ها توسط یکی از کارگردانان بزرگ سینما، همچنان تجربه‌ای سرگرم‌کننده و پرکشش است.

فیلم با صحنه‌های اکشن نفس‌گیر، جلوه‌های ویژه خیره‌کننده و ریتمی تند، مخاطب را از اولین دقیقه درگیر می‌کند. انگار کارگردان می‌داند که محتوای داستانی چندان عمیق نیست، پس تمام تمرکز خود را روی بخش بصری و اجرای بی‌نقص گذاشته تا ضعف ایده اولیه را جبران کند. نتیجه، فیلمی است که شاید پس از تماشا چیز جدیدی به دانسته‌هایتان اضافه نکند، اما قطعاً از دیدنش لذت خواهید برد.

تحلیل و بررسی:

به نظر می‌رسد استودیوها با اتکا به نام بزرگان سینما و جلوه‌های ویژه پرخرج، بیش از پیش به ساخت آثاری فرمولی و کم‌ریسک روی آورده‌اند. موفقیت این فیلم در گیشه می‌تواند این روند را تقویت کرده و فضای کمتری برای ایده‌های جسورانه و داستان‌پردازی نو باقی بگذارد. با این حال، وفاداری هواداران به فیلمسازان صاحب سبک، همچنان تضمین‌کننده استقبال از آثاری از این دست خواهد بود.

منبع: Ars Technica (مشاهده متن اصلی)