امروزه سازمان‌ها هر روزه چیزهایی را یاد می‌گیرند که سیستم‌های هوش مصنوعی آن‌ها هیچ‌گاه از آن‌ها استفاده نمی‌کنند. برای مثال، یک تحلیل‌گر امنیتی ممکن است یک تحقیقات تولیدشده توسط هوش مصنوعی را اصلاح کند یا یک مهندس شبکه علت ریشه‌ای یک خاموشی مکرر را شناسایی کند. این دانش‌های سازمانی اگرچه در لحظه ارزشمند هستند، اما معمولاً در بلیط‌ها، داشبوردها و ذهن کارشناسان فردی ناپدید می‌شوند و هرگز به یک سیستم قابل استفاده برای تصمیم‌گیری‌های آینده تبدیل نمی‌شوند.

چالش بزرگ بعدی برای کسب‌وکارهای هوشمند این است که این دانش را گرفته و به یک سیستم یادگیرنده تبدیل کنند. در آینده، پیروزی تنها به مدلی که توانمندتر باشد محدود نخواهد شد؛ بلکه سازمان‌هایی که می‌توانند از اطرافیانشان یاد بگیرند، برنده خواهند بود. این کار به معنای ثبت تجارب عملی، تبدیل آن به دانش سازمانی و دسترسی به آن برای تصمیم‌گیری‌ها و فرایندهای آینده است.

تحلیل و بررسی: کسب‌وکارها باید به فکر ساختارهای یادگیری قوی باشند تا بتوانند از تجربیات گذشته‌ خود به نحو بهتری استفاده کنند. این سیستم‌ها به آن‌ها کمک می‌کنند تا با یادگیری از خطاها، به تدریج بهینه‌تر شوند. در دنیای پیچیده امروز، آن دسته از سازمان‌هایی که بتوانند این سیستم‌ها را پیاده‌سازی کنند، جایگاه بهتری در بازار خواهند داشت.

منبع: VentureBeat (مشاهده متن اصلی)